زبان ماشین،اسمبلی و زبان سطح بالا و پایین

زبان برنامه نویسی سطح بالا و پایین

برنامه نویسان ،دستورهائی را با زبان های مختلف برنامه نویسی می نویسند که بعضی از این دستورها را کامپیوتر به صورت مستقیم درک میکند و بعضی از دستورهای دیگر نیازمند مراحل ترجمه ای میانی می باشند.اما به طور کلی زبان ها به سه نوع کلی زبان ماشین،زبان اسمبلی و زبان های سطح بالا تقسیم بندی می شوند.زبان ماشین همان زبان طبیعی یک کامپیوتر خاص می باشد و هرکامپیوتر می تواند مستقیما زبان ماشین خود را درک کند.معمولا زبان های ماشین از رشته هایی از اعداد تشکیل میشود.این رشته ها در نهایت به صفر و یک تبدیل میشه که به کامپیوتر دستور می دهند عملیات ابتدائی خودش را یکی پس از دیگری آغاز کند.زبان های ماشین وابسته به ماشین هستند یعنی یک زبان ماشین خاص تنها میتونه روی یک کامپیوتر مورد استفاده قرار بگیرد.زبان ماشین برای انسان غیر قابل درک بود . رفته رفته با عمومی شدن کامپیوترها کند بودن زبان ماشین و خسته کننده بودن برای برنامه نویسان اثبات شد.برنامه نویسان برای نمایش عملیات مقدماتی کامپیوتر از کلمات و اختصارات انگلیسی بجای رشته هایی از اعداد استفاده کردندکه این اختصارات انگلیسی پایه و اساس زبان اسمبلی گردید.برنامه های مترجم زبان اسمبلی نیز مرسوم به اسمبلر ایجاد شد تا برنامه های زبان اسمبلی رو برای افزایش سرعت کامپیوتر به زبان ماشین ترجمه کنه.با ظهور زبان اسمبلی استفاده از کامپیوتر به سرعت افزایش یافت اما همچنان نیازمند دستورهای ساده برای انجام ساده ترین کارها بودیم .برای سرعت بخشیدن به این روند زبان های سطح بالا ابداع شد که هر یک از دستورهای این زبان کارهای واقعی را انجام میدهند.برنامه های مترجم که کامپایلر نام دارند برنامه های زبان سطح بالا را به زبان ماشین تبدیل میکنند.برای جزئیات بیشتر به کتاب deitel&deitel ترجمه اقای قلزم مراجعه کنید.

زبان های برنامه نویسی سطح بالا

زبان برنامه‌نویسی سطح بالا یا زبان برنامه‌نویسی بلندتراز (High-level programming language) برخلاف زبان‌ برنامه‌نویسی سطح پایین، زبانی است که نسبت به زبان برنامه‌نویسی سطح پایین راحت‌تر قابل استفاده و قابل حمل بین سیستم‌های متفاوت و دارای انتزاع بیشتری هستند. چنین زبان‌هایی عموماً از عملیات CPU مانند مدل‌های دسترسی به حافظه و مدیریت حوزه دور هستند. پایتون یک زبان برنامه نویسی سطح بالا و C یک زبان برنامه‌نویسی سطح پایین است.

ویژگی های زبان سطح بالا

  • مجهز به قابلیت تجرید یا انتزاع
  • کاملاً خوانا هستند 
  •  نیاز به مدیریت حافظه  در سیستم ندارید
  • زبان های سطح پایین

در علوم رایانه زبان برنامه‌نویسی سطح پایین یا زبان برنامه‌نویسی کوتاه‌تراز (Low-level programming language) زبانی است که به مقدار کم یا هیچ انتزاعی نسبت به ریزپردازنده فراهم نمی‌نماید. عبارت سطح پایین به این معنی نیست که این زبان نسبت به زبان برنامه‌نویسی سطح بالا ارزش کمتری دارند بلکه به معنای عدم وجود انتزاع بین این زبان و ساختار ریزپردازنده است از این جهت گاهی این زبان‌ها را نزدیک به سخت‌افزار نیز می‌نامند. سطح بالا و سطح پایین نسبی هستند و یک برنامه‌نویس جاوا ممکن است زبان سی را سطح پایین بداند در حالی یک برنامه‌نویس سی زبان ماشین را در سطحی پایین‌تر از خود می‌داند.زبان‌های سطح پایین را گاهی به دو دسته نسل اول و نسل دوم تقسیم می‌نمایند.

ویژگی های زبان سطح پایین

  • قابلیت تجرید ندارند.
  • توسط ماشین خوانده می‌شوند و به زبان انسان نزدیک نیستند.
  • نیاز به مدیریت حافظه وجود دارد.

نمونه‌های زبان‌های برنامه‌نویسی سطح پایین شامل زبان «اسمبلی» (assembly) و کد ماشین است.

اگر تاکنون کدی به زبان‌هایی مانند C یا ++C نوشته باشید، ممکن است متوجه شده باشید که این زبان‌های در ناحیه واسط بین زبان‌های سطح بالا و پایین قرار می‌گیرند. این زبان‌ها امکان مدیریت حافظه را ارائه می‌کنند، اما از سوی دیگر قابلیت تجرید را نیز دارند

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *